Preview | Star Wars: Galactic Racer – Het is ruim twintig jaar geleden dat Star Wars-fans voor het laatst écht mochten scheuren door een galaxy far, far away. Sinds Star Wars Racer Revenge in 2002 op de PS2 verscheen, bleef het oorverdovend stil rond racegames in het universum van George Lucas. Fuse Games, een studio opgericht door oud-medewerkers van Criterion (ja, de Burnout-makers), wil daar verandering in brengen met Star Wars: Galactic Racer. Na een uitgebreide hands-on sessie weten we één ding zeker: dit is veel meer dan een nostalgie-act met een Star Wars-jasje.

Laten we beginnen bij de opvallendste keuze die Fuse Games heeft gemaakt, want het is meteen de meest interessante. De story campaign van Galactic Racer volgt geen traditionele opbouw van cups en kampioenschappen. In plaats daarvan krijg je een roguelite-structuur die het meest doet denken aan Slay the Spire. De campaign is verdeeld over drie bedrijven en vijf planeten, waaronder Jakku, het tropische Lantaana en de ijzige mijnen van Ando Prime. Op een vertakkende kaart kies je bij elk knooppunt uit verschillende evenementen: standaardraces, Eliminators (de laatste in de ranglijst vliegt er per ronde uit), Field Tests en Mystery Encounters.

Dat klinkt als een hoop variatie, en dat is het ook. Winnen levert je onderdelen, upgrades en credits op. Verliezen kost je een League Token, en als die op zijn, begin je de hele run opnieuw. Het klassieke roguelite-recept dus, maar dan toegepast op een racegame. Dat zorgt ervoor dat elke race spanning houdt, ook wanneer je comfortabel aan kop ligt. Eén onhandige manoeuvre en je Token is weg.

Wat het extra smakelijk maakt, is de buildcraft die eronder zit. Tussen de races door sleutel je aan je voertuig met verzamelde onderdelen die je stats beïnvloeden: snelheid, wendbaarheid, duurzaamheid, boost. Volgens ontwikkelaar Fuse Games zijn er “biljoenen combinaties” mogelijk, wat waarschijnlijk eerder marketingtaal is dan wiskundige precisie, maar het geeft wel aan hoeveel opties er zijn. De synergie tussen onderdelen is waar het interessant wordt: specifieke onderdelen versterken elkaar, waardoor geen twee runs hetzelfde aanvoelen.

De races zelf zijn snel, chaotisch en precies zo intens als je van een Star Wars-racegame mag verwachten. Er zijn vier voertuigtypen: de landspeeder (de allrounder), de speeder bike, de gloednieuwe skim speeder (een toevoeging aan het Star Wars-universum) en natuurlijk de podracer. Elk type heeft zijn eigen besturing en speciale vaardigheden. De skim speeder heeft bijvoorbeeld een Knife Edge-mechanic waarmee je door bochten snijdt, terwijl de podracer razendsnel maar ook breekbaar als porselein is.

Bovenop de standaard boost zit het Ramjet-systeem: een secundaire raketmotor die je zo lang ingedrukt kunt houden als je durft. Laat je op tijd los, dan profiteer je van een flinke snelheidsboost. Hou je te lang vol, dan ontploft je voertuig. Die risk-reward-balans doet denken aan de beste momenten van Burnout 3: Takedown, en dat is geen toeval. Fuse Games-oprichter Matt Webster was destijds executive producer op precies die game.

Takedowns zijn dan ook present en nagenoeg identiek aan het origineel, compleet met slow-motion crashbeelden vanuit bekende camerahoeken. Het AI-veld is bovendien behoorlijk agressief: tegenstanders duwen je de muur in, snijden je af en landen zelfs bovenop je na een sprong. Op standaardmoeilijkheid heb je drie levens per race, wat elke botsing extra gewicht geeft.

Tussen de races door loop je rond in de Paddocks, een compacte hub op elke planeet. Hier upgrade je je voertuig bij monteur Hibi, praat je met medecoureurs en krijg je verhaalscènes voorgeschoteld. De grote drijfveer is je persoonlijke vete met Kestar Bool, de heersende kampioen van de Galactic League, een illegaal racecircuit in de Outer Rim. Het verhaal houdt de schaal bewust klein: geen Jedi, geen conflicten die de hele galaxy op z’n kop zetten, gewoon een coureur met een rekening te vereffenen.

De voice-acting en de dialogen zijn verrassend sterk voor een racegame. Tijdens races klinkt er banter over de radio tussen coureurs, inclusief rivaliteiten en provocaties die het veld persoonlijkheid geven. Het doet denken aan de manier waarop een goede racefilm spanning opbouwt: niet alleen op de baan, maar ook ernaast. Of Fuse Games die kwaliteit over een volledige campaign kan volhouden, valt nog te bezien. De hubgebieden voelden in de demo wat krap en beperkt, en het hoofdpersonage Shade maakte in het eerste uur nog geen onuitwisbare indruk. Maar het fundament staat er.

Visueel maakt Galactic Racer indruk. De circuits zijn breed, vol alternatieve routes en afgewerkt met omgevingen die eruitzien als zorgvuldig geregisseerde filmscènes. De woestijn van Jakku baadt in warm oranje licht met wrakstukken van Star Destroyers op de achtergrond, terwijl het vulkanische Lantaana contrasteert met weelderig groen en lavastromen die direct doorwerken in je gameplay: rijd je door water, dan koelt je boost af. Rijd je door lava, dan oververhit je. Op Ando Prime moet je verwarmingstunnels opzoeken om niet vast te vriezen. Die wisselwerking tussen omgeving en voertuig voegt een strategische laag toe aan het koersen.

Leuk detail: voor elke race start je je motor via een quick-time event. Lukt het, dan begin je met opgeladen schilden of een geactiveerde afterburner. Mis je het, dan start je al met een achterstand. Het is een klein ding, maar het geeft elke race een ritueel dat net iets extra’s toevoegt.

De olifant in de kamer. Podracers zitten in Galactic Racer, maar in de aangespeelde versie waren ze afwezig in de campaign. Je kunt er wel mee aan de slag in de Arcade-modus, waar onder andere de iconische Boonta Eve Classic als Sebulba speelbaar is. De podracers zijn het snelst én het kwetsbaarst, wat ze tot de ultieme uitdaging maakt. Even wennen was het zeker: de snelheid is een flinke stap omhoog ten opzichte van de andere voertuigen, en de smalle canyons op Tatooine vergeven geen enkele fout.

Fuse Games heeft laten doorschemeren dat podracers “op een interessante manier” in de campaign worden geïntroduceerd, maar wat dat precies betekent is voorlopig gissen. Het zou fantastisch zijn als podracing het endgame van de roguelite-campaign wordt, de ultieme test wanneer de inzet het hoogst is. Of het zo uitpakt, zien we op 6 oktober.

Star Wars: Galactic Racer had gemakkelijk een leuk-maar-oppervlakkig eerbetoon kunnen zijn aan Episode I: Racer. Wat Fuse Games in plaats daarvan lijkt neer te zetten, is een volwaardige racegame met roguelite-diepgang, stevige buildcraft en de Burnout-DNA waar de studio mee is grootgebracht. De combinatie van persoonlijk verhaal, tactische upgrades en rauw raceplezier voelt als iets dat we lang niet hebben gezien in het genre. Of de campaign over de volle lengte blijft verrassen, moet nog blijken. Maar na deze hands-on sessie staat Galactic Racer een stuk hoger op de radar dan daarvoor.

Star Wars: Galactic Racer verschijnt op 6 oktober 2026 voor PlayStation 5, Xbox Series X|S en PC.