Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Warszawie  nie zawsze stał tam, gdzie stoi. W 1962 r. trzeba było poszerzyć trasę W-Z. Władze zdecydowały się wówczas na bezprecedensową operację.

• Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Warszawie stał na trasie planowanego poszerzenia W-Z, więc w 1962 r. podjęto decyzję o jego przesunięciu
• Operacja w nocy z 30 listopada na 1 grudnia 1962 r. przesunęła ważący ok. 7 tys. ton budynek o 21 m.
• Gmach przesuwano z prędkością 8 cm na minutę. Cała operacja zajęła 3 godz. 45 min.
• Przygotowania trwały ponad rok.
• Projekt wykonali inżynierowie Mostostalu i Miejskiego Przedsiębiorstwa Robót Inżynieryjnych.
• Dzisiaj dawny obrys świątyni zaznacza kostka granitowa.

Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny to zabytkowa świątynia w Warszawie położona przy al. Solidarności 80. Aleja Solidarności to trasa, która przebiega w miejscu... gdzie niegdyś stał ten właśnie kościół. Jak to możliwe? Wiąże się z tym historia jednej nocy, podczas której wielki budynek został... przesunięty.

Budynek został wzniesiony w latach 1682-1732. W roku 1853 budynek został odrestaurowany, zyskując zegar na wieży i nową kaplicę. Podczas drugiej wojny światowej budynek uległ znacznemu zniszczeniu, jednak już w latach 1951-1956 został odbudowany. Kiedy jednak w 1962 roku Warszawa poszerzała trasę W-Z, kościół położony przy niegdysiejszej ul. Leszno (obecnie Al. Solidarności) okazał się stać w miejscu, w który miała przebiegać rozbudowana arteria.

Rozbiórka zabytkowego, niedawno odbudowanego budynku, którego autorstwo przypisywane jest samemu Augustynowi Wincentemu Locciemu (stojącemu również za projektem Pałacu w Wilanowie) nie wchodziła w grę. Była zresztą zbyt kosztowna. Z kolei rezygnacja z poszerzenia ulicy w tym miejscu komplikowałaby zarówno organizację ruchu, jak i dojście do kościoła.

Zdecydowano się zatem na rozwiązanie, które było jednocześnie odważne i unikalne w skali całego świata (a także tańsze niż ewentualna rozbiórka): kościół postanowiono przesunąć. Przedsięwzięcie było pierwszym przesunięciem obiektu sakralnego w Europie i zaledwie trzecim na świecie.

Operacja przesunięcia budynku ważącego 7 tysięcy ton odbyła się w nocy z 30 listopada na 1 grudnia 1962 roku. Kościół był przesuwany za pomocą tzw. wind kozłowych, czyli ręcznie kręconych kołowrotów, z prędkością 8 cm na minutę. Odległość jaką "przebył" cały budynek wyniosła 21 metrów, a sam "transport" trwał 3 godziny i 45 minut. Pomimo nocnej pory, wydarzenie ściągnęło na miejsce tysiące mieszkańców, chcących na własne oczy obejrzeć operację przeniesienia okazałego gmachu.

Warto jednak podkreślić, że chociaż same przenosiny zajęły jedną noc, to przygotowania do niego trwały przeszło rok i obejmowały między innymi budowę konstrukcji pod kościołem do przejęcia jego ciężaru z fundamentów, przygotowanie toru do przesuwania budynku ze stalowych szyn i rolek, montaż wind kozłowych, a także przygotowanie samego miejsca posadowienia kościoła w nowej lokalizacji. Projekt przesunięcia budynku opracowali inżynierowie Mostostalu i Miejskiego Przedsiębiorstwa Robót Inżynieryjnych.

Obecnie w miejscu, gdzie dawniej stał kościół biegnie ulica i chodnik. Po budynku został jednak ślad w postaci kostki granitowej, zaznaczającej obrys nieistniejącego już w tej dokładnej lokalizacji budynku.

Podobał się artykuł? Podziel się!