• Tarnina to niewielki, cierpki owoc, który dawniej często gościł w polskich domach, a dziś nieco o nim zapomniano
• Choć na surowo jest kwaśna i cierpka, doskonale nadaje się na nalewki, soki, dżemy i inne domowe przetwory
• Warto wiedzieć, kiedy ją zbierać, jak rozpoznać tarninę i co można z niej przygotować

Owoce tarniny zawierają m.in. witaminę C, związki polifenolowe, garbniki i błonnik. Obecne w nich substancje odpowiadają również za charakterystyczny, cierpki smak owoców.

Owoce tarniny działają przeciwbiegunkowo, dzięki zawartości garbników, które tworzą ochronną warstwę na błonie śluzowej jelit, spowalniają ruchy jelitowe i działają przeciwbakteryjnie oraz przeciwzapalnie. Przy przewlekłych nieżytach żołądka i jelit oraz nadmiernej fermentacji jelitowej tarnina może być pomocna. 

Kwiaty tarniny wykazują działanie moczopędne, wspierają leczenie stanów zapalnych dróg moczowych, nerek, pęcherza i cewki moczowej. Napary i odwary z tarniny pomagają przy usuwaniu zbędnych produktów przemiany materii, działają również oczyszczająco.

Dzięki antocyjanom i innym flawonoidom tarnina pomaga obniżać ciśnienie krwi, zmniejszać poziom „złego” cholesterolu (LDL), podnosić poziom „dobrego” cholesterolu (HDL), a także poprawiać kondycję naczyń krwionośnych i ograniczać ryzyko zakrzepów. W efekcie może przeciwdziałać miażdżycy, udarom mózgu i chorobom serca.

Cierpki smak sprawia, że świeże owoce tarniny nie są szczególnie chętnie jedzone. Znacznie lepiej sprawdzają się po przetworzeniu.

Z tarniny można przygotować:

• nalewkę 
• dżem lub konfiturę 
• sok lub syrop 
• kompot 
• wino 
• sosy i dodatki do dań 

Wiele osób zbiera tarninę po pierwszych przymrozkach. Niska temperatura zmienia smak owoców i sprawia, że stają się mniej cierpkie. Można też zebrać je wcześniej i poddać przemrożeniu.

Tarnina jest krzewem, który zwykle osiąga około 2–3 m wysokości. Jedną z jej najbardziej charakterystycznych cech są ostre ciernie wyrastające z gałązek.

Kwitnie bardzo wcześnie – zazwyczaj w marcu i kwietniu, jeszcze przed rozwojem liści. Wtedy krzew pokrywa się drobnymi, białymi kwiatami.

Jesienią pojawiają się owoce. Są niewielkie, kuliste i mają około 1–1,5 cm średnicy. Ich skórka jest ciemnogranatowa lub niemal czarna i pokryta niebieskawym nalotem. W środku znajduje się twarda pestka.

Owoce dojrzewają we wrześniu i październiku. Mogą długo pozostawać na krzewach, nawet po opadnięciu liści.

Tarnina jest przykładem rodzimego owocu, który przez lata był ważnym elementem tradycyjnej kuchni. Dziś nie jest już tak powszechnie wykorzystywana, ale nadal można znaleźć ją w naturalnych stanowiskach i wykorzystać do przygotowania domowych przetworów.

Jej największą zaletą w kuchni jest charakterystyczny smak. Po odpowiednim przetworzeniu cierpkie owoce mogą stać się ciekawym dodatkiem do zimowej spiżarni – zarówno w postaci słodkich przetworów, jak i nalewek czy dodatków do wytrawnych potraw.

Źródło: doz.pl / poradnikzdrowie.pl / dietetycy.org.pl / zdrowie.gazeta.pl / ohme.pl / sadyogrody.pl 

©

Materiał chroniony prawem autorskim - zasady przedruków określa regulamin.