Poznałem Ją w parafii św. Piotra Apostoła w Wadowicach w latach 90. Mieliśmy za zadanie podjąć opiekę duszpasterską nad młodzieżą oazową i katechizację w szkole średniej. Sam styl bycia i wypowiedzi spowodował, że zacząłem zwracać się do Niej – Siostro Profesor.

Oto s. Natalia Białek, nazaretanka, wysoka i dostojna, to o niej mowa. Słynna Siostra Profesor z Wadowic. Tę formę grzecznościową przejął później nasz proboszcz, ks. prałat Tadeusz Kasperek, były przełożony seminaryjny. Uzdolnienia pedagogiczne Siostry Doktor były nad wyraz widoczne i docenione. Nieprzypadkowo więc proboszcz powierzył Siostrze także opiekę nad klasami komunijnymi, gdyż jej talent poparty umiejętnościami wychowawczymi uzyskał uznanie w mieście. To, co najbardziej podobało mi się w jej postawie to kobieca dobroć powiązana z konkretnymi wymaganiami. Umiała ożywiać ufność, wyzwalać radość i towarzyszyć ze współczuciem. Wiedziałem, że to jest ktoś! Mieć swoje zdanie i umieć je obronić, co więcej postawić przemyślane pytanie – to dopiero jest wartość godna uwagi. Kiedy odchodziłem z Wadowic do Rzymu, podziękowałem jej za trzy lata wytężonej współpracy, pięknej współpracy.

Kiedy została nieco później dyrektorem nazaretańskiego Liceum im. Św. Jadwigi, Królowej w Kielcach, odbudowała prestiż szkoły, zajmując systematycznie czołowe miejsce w ogólnopolskich rankingach edukacyjnych i będąc jednocześnie pierwszą placówką szkolną w regionie. Jakże wymownie jej działalność współgra z nauczaniem papieża Leona XIV, który podkreślił, że 

„w epoce naznaczonej szybkimi zmianami i pilnymi potrzebami wasze zaangażowanie we współpracę oraz gotowość do bycia na peryferiach misji są wymownym świadectwem Ewangelii”.

W swojej pracy szkolnej razem z kadrą pedagogiczną zwracała uwagę na wartości duchowe i etyczne, bez których trudno jest budować silny charakter wychowanków. Nie jest opiekunką niańczącą dzieci i młodzież, lecz Siostrą wskazującą na konkretne zasady ułatwiające życie. Dodam jeszcze, że Siostra Natalia nie marnowała ludzi. Co więcej, potrafiła z różnych osobowości stworzyć zespół angażujący się dla wspólnego dobra.

Czytaj też:
Przebaczenie może być zgodą na zło. Kościół ostrzega przed niebezpieczną pułapką

Chodzi o to, że wartościowi ludzie, widząc, co się dzieje w określonym środowisku, sami odsuwają się od życia publicznego. Jednak w przypadku kadry Siostry jest nieco inaczej. Obecnie, po latach pracy w Kielcach, powróciła do Krakowa, realizując swoje powołanie oprocentowane doświadczeniem.

W jednym z wywiadów s. Białek stwierdziła, że „chcemy nie tylko dobrze merytorycznie przygotować młodych ludzi do studiów, ale i nauczyć ich być dobrymi ludźmi, dobrymi chrześcijanami”. W obecnych uwarunkowaniach takie przekonania wychowawcze są na wagę złota. To, co mnie się jeszcze podoba w usposobieniu s. Natalii Białek to głębokie poczucie wolności. Zresztą, taki człowiek jest w stanie realizować postawione sobie cele, nie krzywdząc innych po drodze. Piosenka Marka Grechuty, której lubi od czasu do czasu słuchać zatytułowana „Wolność” wiele o Siostrze Profesor mówi: „Bo wolność to wśród mądrych ludzi żyć, widzieć dobroć w oczach ich i szczęście, wolność to wśród życia gór i chmur, poprzez każdy bór i mur znać przejście”. Słowa piosenki w piękny sposób oddają Jej sylwetkę ludzką i pedagogiczną. Takich osób nam obecnie potrzeba. Wszelkiego dobra Siostro Natalio!

Czytaj też:
Papież ostrzega przed sztuczną inteligencją. „Nie może stać się wyrocznią” Czytaj też:
Przejął parafię pod Wiedniem. To, co zrobił polski ksiądz, zaskoczyło mieszkańców